Alina i Balladyna to dwie siostry, bohaterki dramatu Juliusza Słowackiego. Są tak różne, że właściwie nie musiałyby być spokrewnione. Alina ma jasne, długie włosy, które wiąże w warkocz, fiołkowe oczy i różaną cerę. Starsza, Balladyna, jest brunetką, ma oczy jak węgle i jasną, bladą karnację. Obie są piękne i młode. Również w ich charakterze widać różnice. Balladyna jest leniwa, egoistyczna i często wysługuje się młodszą siostrą. Alina natomiast lubi pracować i chętnie pomaga starej matce, wdowie. Nigdy nie krzyczy na staruszkę, jest posłuszna i okazuje jej szacunek, czego nie robi jej starsza siostra. Alina jest dobra, szczera i prostolinijna, pragnie dobra matki i siostry. Balladynę natomiast cechuje nieszczerość, jest dwulicowa i bezwzględna, a kiedy ma szansę wyjść za Kirkora, kieruje się obłudą i fałszem. Młodsza zwyczajnie mówi rycerzowi, że go kocha, prostolinijnie i szczerze. Balladyna pokrywa brak prawdziwego uczucia nieszczerymi słowami i niczego nie oświadcza wprost. Jest zakłamana, ciągle udaje, że kocha Kirkora, a także wyrachowana, gdyż wkrótce, widząc swe szczęście w małżeństwie z młodym, bogatym księciem, z zawiści zabija Alinę. Będąc już potężną, bogatą panią, wypędza z zamku starą wdowę, a później wydaje na nią wyrok śmierci. Zabija też inne osoby, które są już jej niepotrzebne. W końcu w nią samą uderza piorun, co jest sprawiedliwą karą za wszystkie jej przewinienia.