Dziadek Seweryna Baryki - ojca Cezarego, był szlachcicem i uczestniczył w powstaniu listopadowym. Po upadku powstania jego majątek Sołowijówka został skonfiskowany. Ojciec Cezarego Seweryn Baryka nie posiadał wykształcenia i majątku. Wyjechał więc do Baku i tam dorobił się znacznego majątku. Następnie wrócił do Polski i zamieszkał w Siedlcach. Ożenił się z Jadwigą Dąbrowską pochodzącą ze szlachty. Rodzice chętnie wydali córkę za bogatego Barykę, gdyż dziewczyna była zakochana w Szymonie Gajowcu, który był pochodzenia chłopskiego. Wkrótce urodził się syn Cezary. Rodzice starali się wychować go w duchu polskości. Służba w domu była polskiej narodowości, Cezary miał nauczycielkę, która uczyła go języka polskiego. Chłopiec wyrastał w wielkim dobrobycie, prywatni nauczyciele uczyli go języków obcych, rodzice spełniali najmniejsze jego życzenia i kaprysy. Otaczali syna wielką miłością. Kiedy wybuchła pierwsza wojna światowa, Seweryn Baryka został powołany do armii jako oficer. Część swego majątku złożył w banku, a część, zwłaszcza biżuterię, ukrył w piwnicy w domu. Rozpieszczony Cezary w czasie długiej nieobecności ojca był nieposłuszny względem matki, stał się krnąbrym, niezdyscyplinowanym. Matka wraz z synem często wychodziła na przystań wyglądać przybycia męża. W końcu przyszła wiadomość, że Seweryn Baryka poległ na froncie. W 1917r. wybuchła Rewolucja Październikowa, której głównym ośrodkiem był Petersburg. Do Baku docierały zniekształcone echa rewolucji. W mieście zapanowała anarchia, głód, rozbestwiony tłum dokonywał mordów i samosądów. Wypadki zachodzące w Baku niewiele wspólnego miały z socjalistyczną ideologia rewolucji. Cezary pod wpływem rewolucyjnych nastrojów przestał chodzić do szkoły. Wśród miejscowych rewolucjonistów uchodził za dobrego towarzysza. Wyobrażał sobie, że jest jednym z tych, którzy wprowadzą w życie porządek, który dokona przewrotu w świecie. Sprowadził do domu przedstawicieli rewolucyjnych władz i wspaniałomyślnie wskazał im miejsce, w którym ukryte były drogocenności. Jednak część tego majątku matka wcześniej ukryła w ruinach starego zamku, skąd brała po trochu na zakup mąki i innych produktów. Wyśledzona przez rewolucjonistów została aresztowana, lecz dzięki protekcji syna uwolnili ją. Za ukrywanie księżniczek Szczerbatow-Mamajew została bardzo pobita i z wyczerpania umarła. Pochowano ją na cmentarzu katolickim dzięki dobrej opinii Seweryna Baryki.